Αφιέρωμα – Roy De Carava

Γεννήθηκε το 1919 στο Χάρλεμ της Νέας Υόρκης και από μικρός έδειξε την καλλιτεχνική του φύση, ασχολούμενος με διάφορες τέχνες (κατασκεύαζε κοσμήματα και έφτιαχνε σχέδια). Παρακολούθησε μαθήματα ιστορίας της τέχνης και ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τη ζωγραφική. Το 1940 στράφηκε στη φωτογραφία και το 1952 κέρδισε μια υποτροφία, που του επέτρεψε να ασχοληθεί αποκλειστικά με τη φωτογράφηση του Χάρλεμ, παρατώντας τις άλλες του δραστηριότητες. Φωτογράφισε τη γειτονιά του, τους μαύρους Αμερικάνους στην καθημερινότητά τους, αποφεύγοντας καταγγελίες και πολιτικές αναφορές.

Το 1955 άνοιξε δικό του στούντιο και ασχολήθηκε, μεταξύ άλλων, με τη φωτογράφιση μουσικών της τζαζ μουσικής. Αργότερα το παράτησε και εργάστηκε ως ελεύθερος επαγγελματίας.
Η δεκαετία του ’60 τον βρίσκει να παρακολουθεί τις αντιρατσιστικές και εργατικές διαδηλώσεις, ενώ τη δεκαετία του ’70 άρχισε να διδάσκει φωτογραφία. Το 2006 βραβεύτηκε από τον υιό Μπους, πρόεδρο των Η.Π.Α., με το Εθνικό Μετάλλιο των Τεχνών.Οι σπουδές του στη ζωγραφική (κυρίως στην κλασική) τον βοήθησαν να χρησιμοποιήσει επιδέξια το φυσικό φως στις φωτογραφίες του. Η χρήση του φυσικού φωτός γίνεται εμμονή που τον υποχρεώνει πολλές φορές να τυπώνει και να ξανατυπώνει τις φωτογραφίες του – έως και ένα χρόνο – για να πετύχει αυτό που ψάχνει. Στόχος του ήταν να προσδώσει καλλιτεχνική αξία στη φωτογραφία. Ο ίδιος ήταν χαμηλών τόνων: άλλοτε διάσημος και άλλοτε ξεχασμένος, συνέχιζε να φωτογραφίζει με ζήλο και να δουλεύει σκληρά.

[foogallery id=”849″]